in

‘Onschuldige kiespijn’ bleek agressieve kanker die de lieve Natalie (21) fataal werd: ‘Zorg dat je lol hebt’

Wat leek op een doodgewone kiespijn bleek het begin van een zeldzame vorm van kanker die het lichaam van de lieve Natalie (21) totaal verwoestte. ‘Zorg dat je lol hebt, zei ze op ’t laatst.’

‘Het is niet goed, jullie moeten komen.’ Het was niet het telefoontje van hun huilende dochter Natalie dat haar ouders direct zorgen baarde.

Ze was gewoon naar het ziekenhuis gegaan, omdat ze na het trekken van haar verstandskies nog steeds pijn had.

Nee, het was ook niet direct het huilen dat hen alarmeerde. Maar het bordje op de gang toen ze aankwamen. ‘Afdeling oncologie’.

Het was 2018 toen bekend werd dat een zeer agressieve tumor zich in haar kaak had genesteld. Het was de eerste van in totaal negen vormen van kanker die Natalies lijf in korte tijd compleet in beslag zouden nemen.

,,Het was gewoon waanzinnig. Niemand wist wat er aan de hand was. Elke stap was een stap achteruit”, vertellen Willem en Nelleke, aan de eettafel van hun woning in Nieuw-Lekkerland, waarin hun dochter vorig jaar na een hevige, maar dappere strijd overleed.

Karakter
,,Gooien jullie mijn kleren maar alvast weg, zei ze een week voordat ze doodging.” Dat was typisch Natalie, volgens haar vader. Controle willen, én lekker praktisch.

,,Ze was alvast haar leven aan het wissen, zodat wij dat niet meer hoefden te doen. Wat wij daarop zeiden? Niet nu je er nog bent, natuurlijk!” Natalie maakte er geen strijd meer van.

Al kon ze die makkelijk winnen. Ze sprak met haar scherpe, vlotte babbel bijna iedereen onder tafel. Haar vader had haar op een voetstuk. ,,Ik keek absoluut tegen haar op. Ze had karakter. Ze was o zo sterk.”

Dit ondervonden ze aan den lijve toen ze ziek werd. De tumor in haar kaak groeide hard. ,,Zo snel hadden de artsen van het Erasmus ziekenhuis het nog niet eerder gezien.

  Woedende vader stuurt een foto van vriend van zijn dochter door en neemt heft in eigen hand

Hier bleek geen draaiboek voor. Dat gaf veel zorgen.” Ondertussen accepteerde Natalie de situatie dapper. ,,Dit gun je niemand. Als ik het niet had gekregen, dan was het iemand anders.”

Magneet
,,Ik ben open, dus jullie moeten dat ook zijn”, zei Natalie resoluut als de artsen weer eens met een bedrukt gezicht naast haar bed stonden. Weer slecht nieuws.

,,Het was gek want ze was officieel geen kind meer, maar ook nog niet écht volwassen natuurlijk.” Natalie had liever de onverbloemde waarheid, dan onzekerheid. En die aanvaarde ze dapper. Degene in het ziekenhuisbed naast haar was altijd zieliger.

Ontwapenend was ze, omdat ze alles zei wat ze op haar hart had. Ze trok mensen aan als een magneet. ,,Artsen en verplegend personeel, iedereen investeerde extra tijd in haar.

Ze had iets waardoor mensen dat vanzelf deden.” Kaakchirurg Ivo ten Hove ging bijvoorbeeld geregeld aan haar bed zitten om over klassieke muziek en auto’s te praten.

Ze kregen een goede band. ‘De knuffeldokter heeft me weer goed geholpen zei ze na weer een zware behandeling.”

De arts kreeg tranen in zijn ogen. ,,Ik moet echt niet nog eens zo’n patiënt hebben. Dan moet ik stoppen met mijn werk.”

Er zijn heel veel donkere momenten, maar af en toe schijnt de zon. Geniet er dan maar van

‘Ik wil er uit!’ had Natalie op een nacht in het ziekenhuis geroepen. Ongebruikelijk, maar waar: een begane verpleegster nam haar daarop mee naar een uitgaansstraat in Rotterdam.

,,Liep ze daar vanuit haar ziekenhuisbed. Ze vond het geweldig.” Het liefst had Natalie net als haar leeftijdsgenoten in de kroeg gedoken die avond. Daar hield ze van.

Als ze na een (chemo)behandeling thuiskwam ging ze altijd direct naar boven: de boel verwerken. ,,Lang douchen, tutten.”

Daarna ‘vloog ze weer de deur uit’. ,,Naar een vriendin of naar de kroeg. Het was net een zwerver, nooit thuis. Vanaf dat ze kon lopen ging ze op stap.”

  Automobilist rijdt vrouw aan op fietspad: slachtoffer overlijdt voor ogen van echtgenoot

Absolute gift
Verpleegkundige wilde ze worden. Met een huis vol kinderen. De mooie, lieve en tegendraadse Natalie hield van rumoer, gezelschap in huis.

,,Ze had een goede moeder geweest. Recht door zee, maar lief.” De laatste maanden van Natalies leven waren intiem.

,,We lieten haar zoveel mogelijk los, ze moest genieten van de tijd die ze nog had.” Maar Natalie hield haar ouders ook stevig vast.

,,Ze kroop vaak tussen ons in in bed. Er zijn heel veel donkere momenten, maar af en toe schijnt de zon. Geniet er dan maar van”, zegt Willem.

De kanker sloop in haar keel, rug, longen. Het zat overal en was niet meer te stoppen. Drie dagen voor haar 21ste verjaardag kregen ze het bericht waarvoor iedereen vreesde.

Het was klaar ,,Ballonnen en slingers in het ziekenhuis voor haar laatste verjaardag. En daarna naar huis. Een beladen laatste avond in haar favoriete café De Klok in Kinderdijk.

Vrienden, familie, tientallen mensen kwamen afscheid nemen. Een laatste shotje met vriendinnen. Proost!

Magisch
De dag dat Natalie overleed was ,,magisch. Ik kan het moeilijk uitleggen”, vertelt Willem betraand. ,,Je maakt iets mee van iemand die van jezelf is, van geboorte tot de dood.

Het ontbrekende deel is altijd het overlijden van je kinderen. Dat wil je natuurlijk absoluut niet meemaken, maar het gebeurde wel.

Natalie heeft ons daar geweldig mooi in meegenomen. De rust, het begrip, het troosten. Het was een bijzondere ervaring.”

Hevig ontroerd zijn Willem en Nelleke als ze vertellen over het zorgpersoneel dat hen zo heeft bijgestaan. ,,Nooit was iets te veel, ze hebben ons geweldig geholpen.”

Na haar overlijden stroomden brieven en kaarten van hele afdelingen binnen. ,,Ik ben trots, dat ik zo’n kind heb opgevoed. Dat zij zo was. Gewoon een heerlijke griet.”

Noor (24) trouwde met haar ex nadat hij vreemdging: ‘er is ook een baby onderweg’

Toiletbedrijf is op zoek naar een nieuwe werknemer en betaalt €10.000 – om te poepen