in

Dit kind zal waarschijnlijk tijdens de operatie sterven. Maar als zijn vader ontdekt wie daar aan het werk is, is hij sprakeloos

Vaak beoordelen we mensen voorbarig, zonder te weten wat ze meegemaakt hebben of welke problemen ze moesten doorstaan. Soms is het moeilijk om verder te kijken dan de kaft van het boek. Dit verhaal toont aan hoe belangrijk is om in de omgang met onbekenden de oogkleppen te laten vallen.

Een arts betreedt het ziekenhuis. Wegens een noodgeval wordt hij meteen naar de operatiezaal geroepen: daar ligt een kleine jongen die een zwaar ongeval had gehad. De arts trekt onmiddellijk zijn witte short aan, maar onderweg naar de kamer stoot hij op de vader die hem toeschreeuwt: “Waarom ben je te laat? Waarom? Weet je dan niet dat mijn zoon in levensgevaar is? Dit is onverantwoordelijk!” De arts glimlacht en antwoordt met rustige stem: “Het spijt me. Ik was niet in het ziekenhuis. Ik was onderweg en ben zo snel mogelijk gekomen. Kalmeer nu maar en laat me mijn werk doen.”

Lees ook  ‘Yolanthe Sneijder-Cabau en Wesley Sneijder gaan komende weken uit elkaar’

Maar de vader van de zoon wordt niet rustig: “Kalmeren? Hoe zou je je voelen, moest jouw zoon daar liggen? Zou je dan ook rustig en ontspannen zijn?” De arts lacht opnieuw en zegt: “Artsen kunnen niet altijd wonderen verrichten, maar geen zorgen – ik zal alles voor je zoon doen wat mogelijk is.” De vader was niet tevreden met dit antwoord en mompelt: “Het is gemakkelijk om met dergelijke excuses af te komen als je zelf niet het slachtoffer bent.”

De operatie duurt enkele uren. Uiteindelijk komt de arts met een tevreden blik uit de operatiezaal en zegt tegen de vader: “De operatie was succesvol en je zoon verkeert niet meer in levensgevaar.” Zonder het antwoord van de vader af te wachten, kijkt hij op zijn uurwerk, loopt verder en roept door de gang: “Als je vragen hebt, wend je dan tot de verpleegster!” De vader draait zich woedend naar de verpleegster en zegt: “Is hij altijd zo? Wat een arrogante man! Heeft hij nu echt geen tijd om me iets over de toestand van mijn zoon te vertellen?”

Lees ook  ‘Onderzoek naar salaris Van Nieuwkerk’

De verpleegster antwoordt met de tranen in de ogen: “Zijn zoon is gisteren in een auto-ongeluk overleden en hij was op de begrafenis toen hij naar de operatiezaal werd geroepen. Nu jouw zoon terug stabiel is, gaat hij terug naar de begrafenis van zijn eigen zoon.”
Stof tot nadenken: men mag nooit iemand op de eerste indruk beoordelen en altijd medelijden met anderen tonen, ook al zijn het vreemden.

Als ook jij onder de indruk bent van dit verhaal DEEL dit bericht dan met iedereen die je kent!

De moeder geeft haar baby in een bus in Hamburg de borst. Als de chauffeur DIT door de bus roept, dacht ze dat het een slechte grap is

Een hond verliet het ziekenhuisbed van zijn maatje niet. De reden waarom? Dit is opmerkelijk!