in

De 17-jarige zet zijn mobiele telefoon uit en gooit zichzelf voor een trein. Maanden later toont zijn moeder iedereen de waarheid.

Felix Alexander uit Worcester in Engeland is amper 17 jaar oud als hij zich in april 2016 voor een trein werpt en sterft. De schuchtere jongen zag geen andere uitweg meer nadat zijn leven de voorbije zeven jaar een marteling zonder einde was geworden.

Zijn lijdensweg begon in het jaar 2009 toen Felix op de speelplaats van de prestigieuze King’s School in Worcester toegaf dat hij van zijn ouders het videospelletje “Call of Duty: Modern Warfare 2” niet mocht spelen. De maatregel was nietig, de gevolgen loodzwaar. Felix werd door zijn klasgenoten gepest, dan buitengesloten en vervolgens online zoveel gepest, totdat hij zelfs de wil om te leven verloor. Hij slaagt er maar niet in om de beledigingen en de pesterijen te negeren, en zelfs via zijn mobiele telefoon werd hij voortdurend gepest.

Na zijn zelfmoord treedt zijn moeder Lucy Alexander met een open brief in de openbaarheid. Ze wil dat iedereen weet wat haar zoon overkwam en dat iedereen optreedt tegen pesten zodat geen nieuwe slachtoffers gemaakt zouden worden.

Ze schreef het volgende:

“Op 27 april 2016 beroofde onze prachtige 17-jarige zoon zich van het leven. Hij besloot dit te doen omdat hij geen andere manier meer zag om gelukkig te zijn. Zijn zelfvertrouwen was nihil nadat hij langdurig gepest werd. Het begon met onvriendelijkheid en sociale isolatie, maar met de populariteit van de sociale media werd het ronduit wreed. Mensen die hem nooit ontmoet hadden, vielen hem via de sociale media aan.

Lees ook  Twee dagen niet douchen? Dit gebeurt er met je lichaam!

Zijn huiswerk leed eronder en hij vond naar school gaan een ware marteling. Hij veranderde van school, waar hij wel wat nieuwe vrienden maakte. De leraren noemden hem zelfs intelligent, aardig en zorgzaam.

Hij was echter zo zeer gehavend door het verleden dat hij niet meer in staat was om te zien dat er nog wel veel mensen waren die om hem gaven.

Ik schrijf deze brief niet om medelijden op te wekken, maar omdat er vele kinderen zijn die hetzelfde als Felix doormaken en we moeten de wrede wereld waarin we leven wakker durven schudden.

Er werd mij verteld dat “iedereen op de sociale media dingen zeggen die ze niet menen.” Onze kinderen moeten echter beseffen dat onze daden gevolgen hebben en dat mensen gekwetst kunnen geraken door wat sommigen “keyboard strijders” noemen.

Niet alle kinderen doen hier aan mee, maar misschien maken ze het anderen wel gemakkelijk om dit te doen. Door hen niet te rapporteren, steunen ze eigenlijk het gedrag van de pestkoppen.

Ik roep leraren op om uit te kijken naar kinderen die het moeilijk hebben. Slechte resultaten of vreemd gedrag zijn misschien een schreeuw om hulp. Onderwijs en opvoeding zijn een vitaal onderdeel voor verandering. Kinderen moeten op jonge leeftijd de noodzaak geleerd krijgen van vriendelijk te zijn tegen hun medemens.

Lees ook  Griezel valt joggende vrouw aan in bos – beseft onmiddellijk zijn fout wanneer ze zich omdraait

Ze zullen op steeds jongere leeftijd allemaal een smartphone hebben, maar moeten geleerd worden hier op een verantwoordelijke manier mee om te gaan.

Tot slot doe ik een oproep aan andere ouders. Hou alsjeblieft in het oog wat je kinderen online doen. Zoek uit welke sociale media ze gebruiken en hou in de gaten of ze het wel op de gepaste manier gebruiken.

We denken niet graag dat ONZE kinderen verantwoordelijk zouden zijn voor wreedheden tegen andere kinderen, maar ik was wel degelijk geschokt dat zogenaamde “aardige” kinderen hun aandeel hadden in de ellende van mijn zoon.

Ik heb het woord “aardigheid” al enkele keren laten vallen in deze brief. Ik zei dit op de begrafenis van mijn zoon. Wees alsjeblieft aardig voor elkaar. Je weet nooit wat er in iemands geest of hart omgaat.

Onze levens zijn onherstelbaar beschadigd door het verlies van onze zoon. Laat dit alsjeblieft niet weer bij een andere familie gebeuren.”

DEEL deze belangrijke boodschap met je vrienden!

Erika haalt stiekem haar gsm uit haar zak en neemt foto wanneer ze ziet wat man doet met klein meisje

Ze maakte zich geen zorgen over het kleine wondje op haar arm. Wist zij veel dat het bijna haar dood zou betekenen